16/4/2009 · Kategori: KİTAPLARIM

          Selin'in doğum günümde bana aldığı İki Gelinin Anıları isimli kitabı dün bitirdim. Kitabın yazarı Honore de Balzac. Ben size kitapla ilgili düşüncelerimi anlatacağım. Kitabı tanıtacağım.
          Bu kitap öyle müthiş bir ustanın elinden çıkmış ki okurken çok lezzetli bir yemek yiyorsunuz da bitmesin diye azar azar yersiniz ya bunda da aynı duyguları yaşıyorsunuz.
18.yüzyıl Fransasında aileleri tarafından rahibe olmaları için manastıra verilen iki kızın hayatlarının kısa bir dönemini yazar kızların ağzından yazdığı mektuplarla okuyucusuna anlatıyor.Yazarımız erkek olmasına rağmen  kadınları bu kadar iyi tanıması ve onların duygularını bu kadar güzel, etkileyici olarak aktarması beni şok etti adeta. Ben kadın olduğum halde bu duyguları bu kadar güzel anlatamaz, bu kadar okuyucuya tasvir edemezdim. Muhteşem bir anlatımı var. Tabi çevirenin de edebi anlatımı da güzel olmuş.Kitabı Türkçemize Celal Öner çevirmiş.  
           Biri Paris soylusu diğeri taşra soylusu iki aile çeşitli nedenlerle kızlarını rahibe olmaları için manastıra veririler. Kızlar 15-16 yaşlarında iken önce Provence soylusu bir ailenin kızı olan Renée ailesi tarafından köylerindeki yaşlı baronun yaşlı oğuluna verilmek üzere manastırdan alınır.
              Ardından Paris'in ünlü soylularından De L'Estorade'ler kızlarını manastırdan alırlar. Çünkü manastırı Bay De L'Estorade'nin ablası yönetmektedir ve yeğeninin her geçen gün ölü gibi olmasına daha fazla dayanamaz ve Luise'nin annesini ikna edip yeğeninin manastırdan kurtulmasını sağlar.
           Birisi Pariste diğeri köyde olan iki genç kız birbirlerine hayatlarını mektuplarla anlatırlar. Evlilikleri, yaşamları ve çocuklarını okuyucu mektuplarla öğrenir.
           Taşra soylusu Renée ile Paris soylusu Luise bu süre içinde iki defa bir araya gelirler. İlki Renée'nin büyük oğlunun vaftiz annesi olması nedeni ile Luise'nin Provence gitmesi ile olur. İkinci ve son görüşme ise Renée'nin ölüm döşeğinde olan arkadaşı Luise'yi hayata döndürmek üzere geldiği Paris'te olur. 
            Beklediğimiz gibi mutlu sonla bitmeyen roman müthiş anlatımı ile hafızanıza adeta kazınıyor. Muhteşem bir anlatım, muhteşem bir konu. Şimdi bu şekilde roman yazan bir usta maalesef yok günümüzde.

Yazarın hayatı Vikipedia'dan alıntı yapılarak aşağıya verilmiştir.
Hayatı ve Çalışmaları

Asıl adı Honore Balssa'dır.Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü.Edebiyat hayatında çok başarılı eserler insanlara sundu.Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı.Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla ugraştı.
Edebi Çalışmaları
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçe'ye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.

1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.

Türkçeye Çevrilen Eserleri [değiştir]

• Manyak Kurba (2007)
• Köylü İsyanı (1974)
• Tours Papazı (1949)
• Eugenie Grandet (1983)
• Goriot Baba (1984)
• Bette Abla (1977)
• Otuz Yaşındaki Kadın (1963)
• Vandetta (1943)
• Tılsımlı Deri (1943, 1968)
• Tefeci Gobseck (1947-1961)
• Kırmızı Han (1946)
• Terör Devrinde (1979)
• Köy Hekimi (1942-1979)
• Bilinmeyen Şaheser (1945)
• Lois Lambert (1946)
• Albay Chabert (1944-1974)
• Bir Havva Kızı (1970)
• Onüçlerin Romanı (1945)
• Mutlak Peşinde (1945-1965)
• Altın Gözlü Kız (1943)
• Kibar Fahişelerin İhtişam ve Sefaleti (1946)
• Kibar Fahişeler (1972)
• Kötü Kadınların Parlayış, Düşüşü (1981)
• Vadideki Zambak (1941-1985)
• Sönmüş Hayaller (1949)
• Nucingen Bankası (1950)
• Köy Papazı (1952)
• Cesar Birotteau (1945-1964)
• Ursula Mirouet (1949)
• Karanlık Bir İş (1947)
• Esrarlı Bir Vaka (1949-1964)
• İki Gelinin Hatıraları(Mémoires de deux jeunes Mariées)(Letters of Two Brides)(1940 - 1983)
• Modeste Mignon (1947)
• Köylüler (1845, 1976-1985)